بازگشت به خانه

یکی از بزرگترین اشتباهاتی که معامله گران فارکس مرتکب می شوند، عدم انتخاب درست نماد معاملاتی (طلا، نفت یا جفت ارز) است. تقریبا بیشتر از ۹۰ درصد معامله گران مبتدی بیشتر به فکر کسب سود هستند. برای این دسته از معامله گران یافتن سطوح ورود و خروج معامله اهمیت بیشتری دارد. اگر معامله گری نتواند مناسب ترین جفت ارز یا نماد معاملاتی را برای روز کاری انتخاب کند، استراتژی ورود و خروج خیلی موثر نخواهد بود. شما می توانید در سیگنال یابی نمودار های زمانی مثل یک ساعته حرفه ای عمل کنید، اما اگر نماد معاملاتی را اشتباه انتخاب کنید، نتیجه خوبی نخواهید گرفت. همواره این ریسک وجود دارد که بازار سیگنال خرید/فروش صادر کند، اما بعد از آن برای مدت زمان نسبتا طولانی در یک محدوده نوسان کند. چرا اکثر معامله گران مبتدی به این موضوع فکر نمی کنند؟ چگونه می توان نماد معاملاتی مناسب را انتخاب کرد؟
اکثر معامله گران مبتدی فقط می خواهند سریعا به پول برسند. اکثر معامله گران تازه کار فکر می کنند که استفاده از نمودار های زمانی کوتاه مثل پنج دقیقه می تواند سود بیشتری داشته باشد. به همین دلیل معامله گران سعی می کنند که از جفت ارز هایی که اسپرد کمتری دارند برای معاملات استفاده کنند، در واقع از نظر آن ها هر چه اسپرد جفت ارز کمتر باشد، هزینه معامله هم پایین تر خواهد بود. روش عمومی دیگری که اکثر معامله گران تازه کار استفاده می کنند، انتخاب جفت ارزی است که در ساعات کاری معامله گر نوسان بیشتری دارد. در برخی موارد هر دو دلیل اشاره شده می تواند منطقی به نظر برسد. اما مشکل این است که این دو دلیل به تنهایی برای انتخاب نماد مناسب برای معامله کافی نیستند. حتما این اتفاق برای شما هم افتاده که جفت ارزی برای چندین هفته یا ماه در محدوده کوتاهی گیر افتاده و نوسانات جزئی را ثبت کرده است. در حالی که در همان دوره، سایر جفت ارز ها حرکات قیمتی بهتری داشته اند.
چگونه جفت ارز مناسب برای معامله را انتخاب کنیم؟

بازار فارکس به حدی بزرگ است که هیچ کس به تنهایی نمی تواند بر قیمت ها تاثیر بگذارد. برای اینکه قیمت طلا، نفت یا دلار تغییر کند، باید همه بازار با چنین تغییری موافق باشند. اما چه زمانی همه عوامل بازار با تغییر نرخ ارز موافقت خواهند کرد؟ یا مهمتر از آن، چه زمانی همه نگاه ها به یک جفت ارز خواهد بود؟ می توان از داده های آماری استفاده کرد. تقریبا ۷۰ درصد تمام تراکنش های بازار فارکس به دلار آمریکا، یورو و ین ژاپن اختصاص دارند. پوند انگلستان و دلار استرالیا هم ۱۰ درصد تمام معاملات بازار فارکس را شامل می شوند. در این میان دلار آمریکا بیشترین حجم معامله را دارد و به همین دلیل هر ارزی که در برابر دلار آمریکا باشد، یعنی در کانون توجهات سرمایه گذاران قرار دارد.
نیازی نیست که شما نرم افزار معاملاتی متاتریدر یا سی تریدر را باز کنید و نگران ده ها جفت ارز باشید و یا به دنبال معامله جفت ارز هایی مثل دلار کانادا به فرانک سوئیس باشید. باید توجه داشت که جفت ارز هایی که حجم معاملات آن ها پایین است یا سرمایه گذاران توجه چندانی به آن ها ندارند، انتخاب مناسبی برای معامله نیستند. به خصوص اگر به دنبال تحلیل تکنیکال این گونه جفت ارز ها باشید. با کم کردن تعداد جفت ارز هایی که برای معامله مناسب هستند، شرایط برای انتخاب جفت ارز مناسب هم آسان تر خواهد بود. مناسب ترین جفت ارز برای معامله، جفت ارزی است که حرکات قیمتی بلندی دارد و یا انتظار می رود که نوسانات این جفت ارز تشدید شود. برای انتخاب چنین جفت ارزی می توان نوسانات ۵ یا ۱۰ روز گذشته نماد معاملاتی را محاسبه کرد و تغییرات قیمتی این دوره را به درصد بدست آورد. هر کدام از جفت ارز ها که بیشترین اندازه حرکت را دارد، شاید برای معامله مناسب باشند.
روش دیگر، یافتن قدرت حرکات قیمتی جفت ارز هاست. جفت ارزی که روند قوی دارد، می تواند به روند صعودی یا نزولی ادامه دهد. همچنین می توان به ساعات معاملاتی بازار هم توجه کرد. به طور مثال در بازار های آسیا بهتر است که به ارز های آسیایی در مقابل دلار آمریکا توجه کرد. هر چند این روش می تواند برای معامله گران کوتاه مدت مناسب باشد، اما همیشه توصیه می شود که از روند های بلند مدت برای معامله استفاده کنید. بازار فارکس ۲۴ ساعته است و روند های بلند مدت می توانند به شما کمک کنند تا معامله را حتی در زمان خواب هم باز نگه دارید.

اشتراک این مقاله

moneytools

http://fxdw.ir

نظر را بنویسید